søndag 12. oktober 2014

Det vart haust

Så kom hausten. Etter ein uvanleg lang og varm sommar.
No vaknar me til haustkalde skodde dagar.
Bloggen har kanskje ikkje vore så aktiv i sommar, men ting har hendt i Hykken likevel.
Fem kattungar kom - fire av dei har no flytta til nye heimar i Stavanger, Sandnes og i Egersund.
Berre den raude Petter Pus er blitt verande, og den blir i Hykken.
Årets sommarferie gjekk til Sverige i slutten av juni. Trur Sverige er undervurdert som ferieland - me hadde flotte dagar i Astrid Lindgrens verden, på Øland og i Kalmar
Eit anna høgdepunkt var elgsafari i Virrum elgpark.
Her traff me mellom anna elgen Harald.
Elgane åt av hendene våre - og Stine fekk seg ein liten elgsuss.
Men no er hasten her med dei vanlege haustaktivitetane. Det første rådyret er tatt.
Og me har hengt eit lår til speking.

Etter så dei gamle sa skulle vatnet vera så salt at ei potet med ein femtoms spiker i flaut.
No har låret kome så langt at det heng til tørking på "høgaloftet"
Me gler oss til å smaka til jul.
Og endeleg er me godt igang med fjosprosjektet att.
No skal bibliotek og lager vera klart til jul.
Haustferien har me bruka til isolering, panelspikring og maling.
Men enno litt att å gjera. Mykje gildt arbeid framfor.
Men snart……….

Men haustdagane må og nytast ute.
Eg likar hausten med dei kjølege dagane, og flotte naturopplevingane.
God haust, godt folk.

mandag 6. oktober 2014

Hedlestøl - Erfjord


Hedlestøl eller Rørtveitstølen ligg i Erfjord. Hykkenmannen mange gode minner frå denne stølen frå han var liten. Her var han med på gilde jaktturar med sin familie. Stølen er no eigd av slekta etter hans bestemor.
Han har så lenge eg har kjent han hatt lyst å få meg med opp dit.
Fyrste helga i hausteferien pakka me sekkane og la på tur.
Olav, Stine og eg.
Stølen ligg 800 moh. Me set frå oss bilen på Rørtveit garden på ca 400 moh. I luftlinje går me 900 meter - så stigninga kan kjennast godt i føtene.

Me gjekk i kveldinga på fredagen og det vart mørkt før me kom opp.
Stine var modig, men litt skummelt er det å "krypa" oppover lia med hovudlykt og gps.

Men når ein vaknar til slik utsikt så er slitet absolutt verd det.
God frokost må til.
Autentisk og koselig atmosfære inne på stølen.

Toalettet hadde fått noko hard medfart av vind og snø.
Men sjeldan har me hatt betre utsikt på slik ein stad.
Laurdag gjekk me ein fin tur rundt Reinsnuten. Og me prøvde fiskelukka, men den eine auren som beit på klarte å hoppa av idet Stine skulle dra han på land.
Søndag morgon vakna me til skodde og regn. Turen nedover vart litt fuktig.
Men då me nådde bilen skein sola att.
Me takkar for lånet av stølen, me kjem gjerne att.



lørdag 12. juli 2014

Costa del Hykken

Eg la merke til at som vanleg var det ein del diskusjon i avisene i vår kring  omgrepet "bikini-kropp"
Vel, eg fann denne dørmatta på ein handletur. Alle som går ut av døra i Hykken og inn i sommardagen får det med seg "svart på kvitt"
Og står det der, så er det jo sant.

Vel, over til noko heilt anna. Tenkte eg ville dela litt bilete av sommarens prosjekt så langt heime hos oss.
Desse relative store blomsterpottene sette me opp i vår. Eg var nok litt raus med lobeliaplantene dei tok liksom litt "heile showet" og stillte både margeritter og hortensia litt i skuggen.
Om blomsterpottene ovanfor er store så er det nye steinbedet mitt tilsvarande lite. Ei avlang krukke eg aldri har fått noko til å veksa i er fyllt med sand, grus og stein.
Den stilige dama på scoter fann eg på eit hagesenter.

Sommaren er ei fin og frodig tid i Hykken. Det er lite vintergrønt i hagen, difor vert kontrastane mellom sommar og vinter stor.
"Meire fart, meire fart - ellers så får du melkebart"
Nyt sommardagane der du er - heldigvis er sommarveret rettferdig fordelt for tida. Sol og varmt frå sør til nord. Akkurat som me har fortent :-)

mandag 7. juli 2014

Nye av året

Petter Pus II
Som vanleg utpå våren, tidleg sommar, kom det kattungar i Hykken. Dei vart født for 9. juni, og no er dei blitt såpass store at dei har byrja å ta seg ut for å leika.
Kattungane skal etterkvart få seg nye heimar alle saman. Eller med unntak av den raude, den skal bu i Hykken.
Ganske vanskeleg å få dei til å posera for fotografen, difor vert bileta litt varierande i kvalitet.

Men det var ikkje berre kattungar som såg dagen lys i vår. Ei av hønene har lege på egg og jamen vart det ikkje to søte små kyllingar og i hønsehuset.
Spanande dette.

Kyllingane skal sjølvsagt verta verande hos oss.



















Ei fin lita trefarga jente

Nesten litt salt og pepper dette

Kattemor synes nok det er litt i ovekant mykje styr med 5 små på ein gong. Me måtte hjelpa til med matinga og i byrjinga. Så kattungane har vorte veldig menneskekjære, me var ei stund forbunde med god melk på flaske.
Alt må undersøkjast nøye
To kvite sysken - med lang og fin pels
Kyllingane veks og til og ser ut til å trivast i gjengen.


onsdag 28. mai 2014

Har du klær på snora

Å vaska og å tørka klær er ein av livets trivialiteter. Frå å vera ein ting ein gjorde berre ein sjeldan gong, er det i dag noko me føretek oss nesten dagleg.
I dag legg me ofte klær i vaskemaskinen på autopilot, og når maskinene er ferdig er det ut  med dei og inn i neste maskin - tørketrommelen.

På gardane før i tida måtte dei løysa klestørken på ein litt anana måte. Då hadde dei fleste ståltråd mellom nokre tre, og der hang kleda og  tørka i vinden.

Då farfar reiv det gamle fjoset etter å ha byggd nytt i 1959-1960 reiv han den gamle løa.
Då vart ein fin platting ståande att, ein fin stad å byggja tørkestativ.
Han støypte fast nokre galvaniserte vannrøyr og fekk laga eit etter den tidas mål uvanleg flott og stort tørkestativ.

Då eg var liten og var på besøk i Hykken hos farmor og farfar hugsar eg godt at farmor stod her og hengde opp klær. Ho hadde eit eige forkle til klesklypene.
No godt og vel 50 år seinare synes eg enno eg har eit uvanleg godt tørkestativ.
Dessutan gjev det meg ei kjensle av å ta bittelitt vare på miljøet kvar gong eg tørkar klær ute.

















Tørkestativet har og alltid fungert godt til å knyta eine enden av hoppetauet i - eit godt tørkestativ har mange bruksområder.


 Og i kveld skal eg legge meg i nylufta dyne med sommer lukt i dynetrekket. Trivielle kvardagsgleder.


tirsdag 13. mai 2014

Buster til besvær

Menneskets beste venn vert han kalla, hunden.
Me har hund i Hykken.
Ein søt liten tingest av rasen strihåra daks.
Han kjem ikkje frå ein flott kennel med adeleg stamtavle.
Han kjem ifrå Voll.

Buster er snill som dagen er lang, og har mange av dei kvalitetane me menneske set så høgt.





 Han er venn med kattane våre og deler gjerne både mat og matskål med dei.
Og om katten vil, får han låne korga og puta hans med. Han legg seg på golvet ved sida, han.
Sympatisk fyr.


For å dela av sin godhet tek han seg av og til ein tur på bygda om han får anledning.
Buster er nemleg klar over at han er menneskets beste venn. Og han meiner alvor, han er alle menneskes beste venn.
Difor tek han så snart han ser sitt snitt ein tur i omegn for å syna sitt vennskap.

I eit tilfelle førde turen til ein liten omveg innom ein kennel i Stavangerdistriktet - og ei usansynleg stor rekning til oss derfrå.
Etter det skreiv Hykkenmannen namn og telefon nummer på halsbandet.

Så nå ringer telefonen.


Oftast kjem telefonen frå Fru L.
Buster må nok vera sikker på at ho er ein av hans aller beste venner.
Så er det for Hykkenmannen å rykke ut i bilen for å hente rømlingen heim att.
Hykkenmannen er heilt sikker på at Fru L ikkje er Buster sin venn.
Han er usikker på dei andre han har vore innom for å henta rømlingen og.
Buster derimot, han lograr med halen og er ikkje i tvil om at han er ein populær kar.

No er me sjølvsagt klar over at me har eit stort ansvar som hundeeigarar, me veit om bandtvangen, og me veit at dette nok er oliane for enkelte.

Så om nokon har eit godt pedagogisk tips til korleis me kan få Buster til å skjøna at han IKKJE er ei gåve til heile menneskeheita, så tek me imot med takk.

Ellers er me så glad, så gald i Busteren vår.
Og berre for å ha sagt det han er snill, blid og brukar munnen kun til tørrfor og vatn.

mandag 5. mai 2014

Sterke karar og blomster"potter"


Dette er halve ringen etter deling
Av og til skulle eg ønska at uteområdet vårt var litt meir planlagt. At eg liksom hadde ein utviklingsplan. Men det har eg aldri hatt, i Hykken har hagen vorte til etter innfallsmetoden. Litt rart igrunnen, for ellers i livet vil eg gjerne ha planar og kontroll.
Men så er det i hagen eg slappar av, så då er det vel som det skal vera.
Uansett så har eg enda opp med eit alfor stort gardsrom, med altfor mykje grå singel.
Så då naboen skulle grava litt uti marka og det kom opp i lyset nokre litt over middels store betongringer, tenkte eg at det må jo verta nokre store og fine blomsterurner.
Den betongringen eg fekk heim var altfor høg til å bruka, så den måtte delast, det tok Hykkenmannen seg av. Det var ei støvete og utfordrande oppgåve, så det hadde nok vore betre med to litt lågare ringar. Men "man tager hva man haver"
For å få dei trilla på plass i gardsrommet hadde eg bruk for dei sterke karane. Etter lydane å døma var det eit tungt arbeid eg hadde sett dei på.
Erlend - sterk kar 1






Olav - sterk kar 2

Betongring tog

Så var dei på plass



 No håpar eg at hengelobeliaen veks utover kanten og at buskane i midten veks seg stor
og kraftige så eg får litt fargeklatter i alt det grå.