søndag 18. januar 2015

Bibliotek i fjoset


Vårt siste store prosjekt (så langt) er no fullført. Det er rart når ting ein har jobba med og brukt mykje tid på endeleg er ferdig - det vert ei utlading.
Men no kan me altså seia oss ferdige. Romet der det før vart lagara for til kyr og sauer, og den gamle eplesiloen er no blitt bibliotek og eintriveleg stad for små samankomster.
Bøkene er samla frå venner og kjente som hadde altfor fulle bokhyller. Etterkvar hadde me mista heilt oversikten på kor mykje det eigentleg var. Men me fekk plass.
Tusen takk til alle dykk som har bidrege.
Me vurderte lenge å laga hyllene sjølv - men valde til slutt den enklare løysinga: Billy hyller frå IKEA.
Med enkelte små tilpassingar passa dei bra.
Med god hjelp av familiens to gode bibliotekarar vart bøkene nøye plassert i hyller etter Dewy sitt system.




Den gamle eplesiloen (som eg tidlegare har omtala i eige inlegg) husar no ei flott Donaldsamling (den tilhøyrer mosterguttane mine)
Og slik såg eplesiloen ut då me byrja jobben.


Eldstesonen påpeika, då han bar kassevis med tunge bøker frå løa og ned "Tenk mor, alt dette hadde det vore plass til på ein ipad"

Kor triveleg ville det ha vore då - lagt ein ipad i hylla?
Nei, eg seg fram til å sitja i eit rom med sjel og halda i bøker av papir.


 Godt bokår alle saman :-)
Her hos oss skal malekostar, ruller, spikepistoler, vaddere og alt anna verktøy få kvila ei laaaaang stund.












tirsdag 16. desember 2014

Det vert ikkje jul utan smalaføter





Søndag 14. desember, ei veke tidlegare enn normalt var det invitert til smalafotfest i Hykken.
Den dagen me kokar og et smalaføtene i fjoset er liksom den dagen jula byrjar for oss.

Mor var oppe klokka 6 for å få føtene på kok.
Dei skal koka litt i ovekant av 6 timar for å få rette konsistensen og smak.

Når den heilt spesielle lukta brer seg då kjenner eg at julestemninga kjem snikande.

For nokre var denne søndagen eit fyrste møte med den jærske mattradisjonen - for andre eit kjært gjensyn.

Men alle var einige om at så gode føter som i år har me visst aldri hatt……… så alt var som tidlegare år.
Her er føtene kome godt på kok i gryta.
Sjølvsagt må juletreet vera på plass i fjoset til denne store dagen.
Konsentrasjon over den kulturelle rett.
Det er færre og færre som vel den alternative menyen, som i år var rømmegrøt og spekemat.
Til slutt ligg berre beina att.
Og me er mette og gode - og i god julestemning.

søndag 30. november 2014

I ein kasse på høgaloftet



I 2008 hadde me stubbenisselaging i Hykken.
Alle ungane har laga fleire kvar. Fantastiske ansikt på desse.
I ein kasse på høgaloftet har eg julepynten min.
Eg kjøper ikkje ny etter skiftande interiørmote. For oss som har eit nostalgisk forhold til jul og julepynt er det langt viktigare at julepynten har ei meining og ei historie enn at ein kan finna same pynten att i interiørblad.

Så kvar år når desember kjem - så tek eg meg ein tur på høgaloftet etter kassen med julepynt.





Vaksen nisse rundar 26 år i år.
Enkelte ting har sin faste plass, og ungane er flinke å gje beskjed om dei vert plassert feil.





Som denne nissen som ei studievennine strikka til meg til 20 års dagen - den må sitje i hylla over ovnen.
Denne fine karen har eg fått av minsteguten for mange år sidan. Eit kjøp han sidan har vore svært nøgd med.

Men ikkje mykje slår julepynten som kjem heim frå skule og barnehage. Her ein nydeleg engel som minstejenta laga sist år.
Slitte i kantane og hol på tåa - har feira mange juler med oss dette koselege heimestrikka kjæresteparet.


Reknar med det er mange derute som kosar seg med å pakka opp kassane sine i desse dagar - god førjulstid til dykk alle.




 


tirsdag 18. november 2014

Ikkje berre ein snøkrystall

Hugsar godt at me sat med saksa og klyppa snøkrystallar då me var små. Det var om å gjera å få dei mest frynsete og fine.
I dag kom ein kolega med denne fine ideen - ikkje berre ein snøkrystall, men mange på rad.
Har laga stjernene i vanleg kopipapir, så strauk eg dei med strykejern. Dersom ein har ein lamineringsmaskin for handa blir det nok vel så fint.
Så er dei sydd saman med sytråd.

Fint i vindauga - kan tenkja meg at det hadde vore enno finare om eg hadde store vindauge slik som er vanleg på dagens nybygg.






Brett - klipp og stryk

Trikset for å få dei litt anleis snøkrystallane er å klyppe som på bilete.
Gild aktivitet for både mor og Stine på 6 år.
Godt nøgde med vinterpynta kjøkkenvindauga

torsdag 6. november 2014

Leika litt med sement og sånn...

Det går mot jul, og då er det gildt å laga  litt pynt.
Det er god avkobling å stå i hobbyrommet mitt under låvebrua ei kveldsstund.
Byrja med plastglas, melkekartonger og ei kakeform i silikon.
Ein 25 kilos sekk med sement og ein rull ståltråd.

Forma hjarter i ståltråd som eg støypte fast i formene. Måtte hjelpe til med vikletråd for å få det til å stå i sementen.

Etterpå stod det i formene 3 dagar før eg tok det ut.

Hjarta er kledd med bjørkegreiner.

Det litle treet er berre ei lita grein støypt fast og pynta med små tre hjarter.


Juletreet er ei kraftig grein støypt fast med eit plastglas som form.
Så er det surra greiner av vintergrønt på - og med ei stjerne i toppen blir det eit lite juletre.
Gildt med eigenlaga pynt klar til å plaserast litt rundt omkring - og så enkelt som det er.

søndag 12. oktober 2014

Det vart haust

Så kom hausten. Etter ein uvanleg lang og varm sommar.
No vaknar me til haustkalde skodde dagar.
Bloggen har kanskje ikkje vore så aktiv i sommar, men ting har hendt i Hykken likevel.
Fem kattungar kom - fire av dei har no flytta til nye heimar i Stavanger, Sandnes og i Egersund.
Berre den raude Petter Pus er blitt verande, og den blir i Hykken.
Årets sommarferie gjekk til Sverige i slutten av juni. Trur Sverige er undervurdert som ferieland - me hadde flotte dagar i Astrid Lindgrens verden, på Øland og i Kalmar
Eit anna høgdepunkt var elgsafari i Virrum elgpark.
Her traff me mellom anna elgen Harald.
Elgane åt av hendene våre - og Stine fekk seg ein liten elgsuss.
Men no er hasten her med dei vanlege haustaktivitetane. Det første rådyret er tatt.
Og me har hengt eit lår til speking.

Etter så dei gamle sa skulle vatnet vera så salt at ei potet med ein femtoms spiker i flaut.
No har låret kome så langt at det heng til tørking på "høgaloftet"
Me gler oss til å smaka til jul.
Og endeleg er me godt igang med fjosprosjektet att.
No skal bibliotek og lager vera klart til jul.
Haustferien har me bruka til isolering, panelspikring og maling.
Men enno litt att å gjera. Mykje gildt arbeid framfor.
Men snart……….

Men haustdagane må og nytast ute.
Eg likar hausten med dei kjølege dagane, og flotte naturopplevingane.
God haust, godt folk.

mandag 6. oktober 2014

Hedlestøl - Erfjord


Hedlestøl eller Rørtveitstølen ligg i Erfjord. Hykkenmannen mange gode minner frå denne stølen frå han var liten. Her var han med på gilde jaktturar med sin familie. Stølen er no eigd av slekta etter hans bestemor.
Han har så lenge eg har kjent han hatt lyst å få meg med opp dit.
Fyrste helga i hausteferien pakka me sekkane og la på tur.
Olav, Stine og eg.
Stølen ligg 800 moh. Me set frå oss bilen på Rørtveit garden på ca 400 moh. I luftlinje går me 900 meter - så stigninga kan kjennast godt i føtene.

Me gjekk i kveldinga på fredagen og det vart mørkt før me kom opp.
Stine var modig, men litt skummelt er det å "krypa" oppover lia med hovudlykt og gps.

Men når ein vaknar til slik utsikt så er slitet absolutt verd det.
God frokost må til.
Autentisk og koselig atmosfære inne på stølen.

Toalettet hadde fått noko hard medfart av vind og snø.
Men sjeldan har me hatt betre utsikt på slik ein stad.
Laurdag gjekk me ein fin tur rundt Reinsnuten. Og me prøvde fiskelukka, men den eine auren som beit på klarte å hoppa av idet Stine skulle dra han på land.
Søndag morgon vakna me til skodde og regn. Turen nedover vart litt fuktig.
Men då me nådde bilen skein sola att.
Me takkar for lånet av stølen, me kjem gjerne att.