mandag 24. mars 2014

Nytt kjøkken - snart på plass


Det vert snart nytt kjøkken i Hykken. Og det utan at eg bidreg det aller minste. Eg ligg strekk ut på benken med isjas. Min aktivitet begrensar seg til små rusleturar og ryggtrening. Har og lært meg å setja umåteleg stor pris på kiropraktoren, ho er verd si vekt i gull :-)
Men tilbake til kjøkkenet.
Me hadde eit kjøkken som var prega av bruk. Dører var knekkt og det var slark både her og der. I tilegg var det nok ikkje valt berre praktiske løysingar i ein travel byggeperiode for 18 år sidan.
Gode "Petter Smart" løysingar var brukt både her og der for å få det til å vara til det vart rå med nytt.
No er heile kjøkkenet pakka ned i esker, og me har litt kjøkken overalt i huset.
Men alt går i ein overgang.
Alt av gamal innreiing ute. Vaten og straum er på plass der det skal vera. Og "øya" som delte opp kjøkkenet er borte vekk.
Pludseleg såg me at kjøkkenet ikkje var så lite likevel.
Og veggene er malt grøne (varm grønn) Me likar litt fargar, og no har me vårkjensle på kjøkken heile året ;-) og kanskje litt 1950 tals kjensle og.
Nostalgien lever godt i Hykken.




 Og i neste veke kjem kjøkkenet og montøren. Me gler oss :-)
Oppdatering kjem…….





søndag 9. februar 2014

Jærhøna Doris på luftetur

 Ein dag tidleg i veka som gjekk skulle familiens minste ut for å henta egg. Litt slurv med dørkroken gjorde at døra vart ståande open. Ein klar invitasjon for våre eventyrlystne høns.
Så då såg Doris sitt snitt til å få sjå meir av nærmiljøet sitt.
Utferdstrangen førte til at ho spankulerte ut døra og var klar for å oppleva den store verda.
Hennar to fyrste dagar på tur veit me lite om. Ho heldt seg i skjul, antagleg redd for å verta bura inne att.
Seinare vart Doris observert i staudebedet, klart på jakt etter fuglamaten. Du veit utan mat og drikke duger høna ikkje.
Men då var eg aleine heime og kunne ikkje anna enn å gå ut for å fint be henne sitja stille, så eg kunne bære henne roleg inn att til vennene hennar.
Men nei, ho var ikkje klar for å avslutta ferien.
Men så på laurdags morgon høyrde mor i huset høna klukka og ropa rett utenfor husveggen.
Denne gongen var me mannsterke i heimen. Så Olav og Sindre tok beina fatt. Mor sjølv storma inn etter fotoapparatet.
Så var det med list å lempe å prøva å få fatt på denne høna. Det var som han sa, Olav "Me har jo trass alt betala 100 kroner for denne høna"
Jakta drog ut, for Doris var ikkje heilt sikker på at ho ville inn og heim.
 Til slutt gav ho seg, trengt inne i ei krå bak løa. Doris hadde ikkje store valet.


 Etter farten og døma inn under pæra, så trur eg nok det var godt å koma heim att. For som me alle veit "Borte bra men heime best"

tirsdag 4. februar 2014

Lenge til våren?

Petter Pus ventar på våren og kanskje besøk?

Katten sit i tunet når du kjem.

Snakk litt med katten.

Det er han som er varast i garden.

Olav H. Hauge

Og veit ein berre kvar ein skal sjå så finn ein teikn på våren tidleg i februar.

 Det bæres i bleike daga
ei bønn mot dein kalde sno.
La leve det frøe som snart ska gro.
Kom sommarvijnn.

 Om alle mennesker hadde en hage å stelle med, ville verden endelig få leve i fred.


Men sjølv om me hageglade gler oss til våren må me ikkje gløyma at det trass alt er gode dagar utan plenklipping og luking att framover til våren kjem for fullt - (det gjeld å prøva å sjå det positive i alt, endåtil etterjulsvinteren…..) 


mandag 27. januar 2014

Me har ein eplesilo



Erlend gjer ein innsats for å ta vare på kulturen.
 Prosjekt fiksing av eplesilo er igang.
I byrjinga hadde me tenkt å berre mura att den vesle tarmen av eit rom. Det var liksom ikkje noko å ha på tenkte me.
Men når eit lite rom pludseleg får ei historie då vert det verd å ta vare på.
Kva er så ein eplesilo?
Fyrst og frems er det viktig å seia at eple er det jærske ordet for poteter (eple som veks på tre vert kalla søteple)
Det vart dyrka meir eple på garden enn det ein bruka til menneskemat. Desse epla vart så lasta på tilhenger og køyrt til det lokale meieriet.

Når golvet inne vart støypt
måtte betongen bæres inn i bøtter.
 På meieriet vart det stukke inn røyr som det kom varm damp ut av inn i epla. På denne måten vart epla kokte. Når ein så køyrde lasta heim att vart epla tømt ned i eplesiloen. Og eplesiloen var lukka (hermetisert) Utpå vinteren vart eplesiloen opna og då ein fjerna det ytterste laget som var mygla, kunne ein servera gode hermetiserte eple til dyra gjennom den kalde årstida.

Nå er både golv og tak støypt.
Men korleis innreder eg dette rommet tru.
Tja, det får eg tenkja litt meir på.

Fortsettelse følger……….
Plankane frå det gamle taket i eplesiloen har eg tenkt kan passa som salongbord.
Det gjeld berre å få Hykkenmannen med på ideen.

lørdag 11. januar 2014

"Dæ æ et oliane* ver"


Dei varierar vintrane på Jæren. Ikkje før hadde me lagt bak oss den mest snørike vinteren sidan krigens dagar (seier dei) Fått ein varm og godt fortent sommar (meinte me sjølv) Så får me ein vinter av den "oliane"* sorten.
Det har regna  - og ja, eg er jo glad at alt dette ikkje er snø,  det er vel det mest positive eg kan koma på om den saka.
Har våga meg to steg ut i hagen i dag, men eg sank så pass nedi at eg var rask bort på grusen att.

Rundt søppeldunkane våre har det no utvikla seg ei myr. Har vurdert om eg må kjøpa meg truger for å få kasta søppelposane. Kan trugar fungera godt i myrterreng?

Vett kje eg, oliane æ dæ jaffal





*Oliane = Negativt lada ord brukt om ting, handlingar eller hendingar ein ikkje likar eller set pris på.


fredag 3. januar 2014

TAKK FOR DET GAMLE

 Godt nyttår - og takk for det gamle. Det høver fint å seia slik til kvarandre når det gamle året takkar for seg og det nye er på veg inn.
Ikkje mange dagane før jul fekk eg ei gåve som og gav meg grunn til å takka for det gamle. Ein kjenning var oppom Hykken med noko gamalt skrot av nokre bøker. Han ville ikkje ha dei, dei var gamle som alle haugar.
Men eg ville ha dei. Fleire av dei skal i glasbur når det nye biblioteket mitt i fjoset vert ferdig.
Her var eventyrbøker, bøker av Rasmus Løland, Theodor Dahl og ikkje minst mange høgreligiøse skrifter.

"Under Jærens Himmel" er skriven av Theodor Dahl i 1942 (denne utgåva er frå 1943)
I boka finn eg mykje god jærsk humor - og ei avkrefting av at Jæren er det mørke fastland.
"Jæren er det lyse fastland" slår han fast i siste setningen i boka.








Kanskje kan denne forteljinga syna litt av "tonen" i boka :

"På Husveg i Varhaug lå en mann i høyløa om natten. Det var i slåtten, og han likte å kjenne den fine høyangen. Bort på natten måtte han opp et naturens ærend. Mens han stod der i løa sanste han ei hulder, som sat oppå slindro og glodde på ham og lo. Men manne brydde seg ikkje om hulla.     Han bare stod han. ----- Og så sa han opp til henne:   ---Ja bare le du. -------Så grede du inkje den stonno. ---


Ser fram til mykje god lesing i tida som kjem.

Og om eg har noko nyttårsynskje til deg så må det vera at du dette året har nokon kring deg som er så glad i deg og tek så godt vare på deg som dette:

"Selv om månen faldt fra himlen lukst i hovedet på mig,
om den slo mig rent ihjel,
elsker jeg dig ligevel"


Godt nytt år - og takk for det gamle.







søndag 29. desember 2013

Gildt med ein dag i "Poddebuå"

 Nå har me hatt mange og lange juledagar. Veret har desverre synt seg frå si meir ville side denne jula, og det har blitt mange innedagar. I dag kjende eg at eg måtte ut å vera litt kreativ eller noko sånt.
Under låvebrua har eg mitt eige rom der eg har "greiene" mine. Ein god stad når eg skal nyta litt kvalitetstid åleine.


 Trappa ned til "poddebuå" mi likar eg godt. Han byggde den nok slik farfar, for at ho ikkje skulle ta for mykje av romet, dei var kreative før og.
I dag har eg berre gjort grunnarbeid for nye kransar, må opparbeida meg eit lite lager no medan trea og buskane er frie for lauv og blad. I dag bruka eg kvistar frå ulike buskar. Eg er alle mest glad i å arbeida med bjørk, det er noko med fargen og lukta. Men berre for å syna at uansett kvar for hagebusk du skal klippe eller beskjære så kan kvistane brukast til krans.
Krans av Islandspil


Den til venstre er laga av kvistar frå Brudespirea, den til høgre er av bjørk
og er tenkt som påskepynt.

Kvistar av Potentilla

Krans av lerkegreiner

Kransane klarer godt å liggje ei stund før dei vert tekne fram og pynta. Romet mitt er litt fuktig, det gjer at kransane ikkje tørkar for mykje og vert "sprø"
Har medan eg blogga dette og sett på(multitasking?) eit program på NRK om nordlyset - fantastisk. Fekk du ikkje med deg det så anbefaler eg deg å finna det på nettet. Nokre naturfenomen kan setja ein heilt ut. Fekk lyst å verta ein nordlysturist i vinter.